ای هما بر سر منحوسی من خانه بساز/

خانه از گوشه ی ویرانه و بیغوله ی شهر

زود  بردار و بیا  بر منه ویرانه بساز/

چشم من شسته و پاک است به ناپاکی تو

روی سودابه ی من مریم حنانه بساز/

گرمی چلچله از سردی آواز تو نیست

تو بیا با دل من نغمه ی مستانه بساز/

مخزن خالی روشنگر دانایی توست

پیر زندان ز جنون من دیوانه بساز/

کاش حالم به هماهنگی پرهای تو بود

تو بیا از من طوطی رخ پروانه بساز/

ای که امروز جهانم همه دیروز تو است

روی امروز من از فردا ،کاشانه بساز/

ای کلید قصه ی قابیل در منقار تو

روی ویرانی من مقبره جانانه بساز/